Inzicht in teleurstelling

Mijn leraar van boogschieten vroeg mij:”Ingrid, waarom ben je enigszins teleurgesteld als het minder gaat in je leven of met boogschieten?”

Ik antwoordde:”om heel eerlijk te zijn ben ik niet teleurgesteld in mijn leven. Alles heb ik nodig gehad om in het midden uit te komen. Dit geldt ook voor het boogschieten, ik heb mijn lessen nodig om in het midden uit te komen.”

Even later kreeg ik het inzicht dat wanneer ik mensen stimuleer en motiveer om verandering aan te brengen in hun leven. Wanneer ze gewoontes en patronen gaan doorbreken dat hier onzekerheid voor in de plaats kan komen. Het duurt even voordat je weer het vertrouwen hebt dat het goed komt tot dat je de veranderingen eigen hebt gemaakt. Maar waarschijnlijk is het een blijvende verbetering waar je je prettiger bij gaat voelen.

Satori

Satori is een soort intuïtie. In het Japans betekent het begrijpen van de eigen ware aard. Satori kan een valkuil zijn voor de mens op het spirituele pad. Het is een moment van verlichting waarin iets opeens helder of verhelderend kan zijn. Satori is een uitdrukking van een mystieke eenheid.

Ik ben op zoek hoe ik tot éénwording kan komen en het boogschieten was enkele jaren geleden voor mij het middel om dit te bereiken. In april 2016 ging ik op les en in de zomer van 2016 schoot ik de sterren van de hemel. Ik genoot van het boogschieten tot in het voorjaar van 2018. Er kwam een nieuwe uitdaging op mijn pad. Vitaal en fit wilde ik door het leven gaan. Dit hield in dat ik een nieuwe levenswijze moest creëren. Oude gewoontes en patronen moest ik doorbreken. Actief in de natuur en een volkstuin bleek hier het middel voor te zijn. Zelf groeten zaaien, kweken, oogsten en eten alles vers van de tuin. Van het begin tot het eind bewust van het proces. De natuurlijke cyclus werd mij op een eenvoudige wijze duidelijk gemaakt. Ik heb zoveel over het leven en mezelf mogen leren. Ik weet nu dat alles een eigen tijd heeft.

Roemi, de grote soefi-dichter, heeft eens gezegd dat God alles in de uiterlijke wereld maakt om als een metafoor voor het innerlijke te dienen. Wanneer ik bewust bezig ben met boogschieten of tuinieren dan zie ik alles als een metafoor, het spreekt mijn verbeelding aan. Sinds ik mij bewust ben van het creëren en scheppen ben ik mij bewust van het goddelijke in mezelf. Werken vanuit dit punt en met het volste vertrouwen, begin ik opnieuw met het bereiken van mezelf door het beoefenen van boogschieten. Als ik het goed doe, mijn materiaal op mezelf aanpas, dan zou het zo kunnen zijn dat ik ondanks al mijn handelen tot een onbeweeglijk middelpunt word. Dan zou ik het laatste stadium kunnen bereiken en dat is volgens het boek ZEN – in de kunst van het boogschieten (Herrigel, 1991): De kunst wordt kunsteloos, het schieten wordt tot een niet-schieten, tot een schieten zonder boog en pijl, de leraar wordt weer tot leerling, de meester beginner, het einde het begin, en het begin een voleindigheid.
Ik heb begrepen dat er nog een weg is te gaan om tot het ware ZEN in de kunst van het boogschieten te komen.

Emoties

Door schrijver Harari was ik nieuwsgierig geworden naar de film Inside-out van Disney. Ik heb hem direct aangeschaft en zojuist bekeken.

De emoties en kernherinneringen worden op een speelse manier in kaart gebracht. Het hoofdkwartier bestaat uit de vijf basis emoties: plezier, angst, afkeer, woede en verdriet. Deze trekken continu aan de touwtjes.
Je bouwt van jongs af aan kernherinneringen op die worden weergegeven als eilandjes en dit zijn: lol, vriendschap, eerlijkheid, familie en persoonlijkheid. Deze herinneringen worden opgeslagen in het langetermijngeheugen.

Door onverwachte gebeurtenissen kan er onrust ontstaan binnen de kernherinneringen. Je kunt plezier verliezen doordat die zich druk moet bezighouden met goede herinneringen onder de aandacht te blijven brengen. Hierdoor kan verdriet helaas de overhand krijgen. De negatieve emoties treden meer op de voorgrond.
Het is belangrijk dat je je weer op iets leuks kunt focussen, dingen waar je blij van wordt. Maar het langetermijngeheugen is eindeloos en gelijk aan een doolhof. Als plezier hierin is verdwaald kost het tijd en moeite om zich uit dit doolhof te bevrijden.

In die tussentijd bestaat de kans dat je de eilandjes verliest zoals lol, vriendschap, eerlijkheid, familie en persoonlijkheid omdat de emoties invloed hebben op je gedrag en deze weer op je omgeving. Wanneer je vriendschap en familie verliest komt hier eenzaamheid voor in de plaats. Feiten en meningen veroorzaken chaos. Het enige wat helpt is terug te keren naar het moment dat alles nog goed was en de emoties te delen en verdriet toe te laten. Hier is moed voor nodig.

Goede voornemens

Mijn intentie voor 2019 is genieten, geduld opbrengen en werken aan saamhorigheid.

Genieten.PNG

Synoniemen voor saamhorigheid zijn verbondenheid en solidariteit. Solidariteit is het bewustzijn dat alhoewel individuen verschillende taken, interesses en waarden hebben, de orde en samenhang van de maatschappij afhangt van het elkaar kunnen vertrouwen voor het uitvoeren van die specifieke taken.
Hier wil ik mijn focus op richten. Waardoor ik mij meer bewust word van de samenwerking tussen mensen.

Hoe kunnen we meer verbinden, waarbij je toch de vrijheid hebt om jezelf te kunnen zijn?
Hoe laten we iemand in zijn waarde?

Ik denk dat het belangrijk is dat je kunt begrijpen wat de behoefte van iemand is. Dat je kijkt wat je kunt doen binnen je eigen mogelijkheden. Hoe kan je dienstbaar zijn? Alle beetjes helpen om een mooiere wereld te creëren.

Wat zijn jouw voornemens voor 2019?