Terug naar de bron

‘Terug naar de bron’, dit is wat onze vakantie mij liet zien en voelen.

Zoals jullie inmiddels wel weten laat ik mij inspireren door symbolen. Mijn zoektocht is volgens mij aan zijn eind gekomen. Het spreekwoord luidt: ‘Er leiden vele wegen naar Rome’. Pelgrims lopen ‘De weg van Assissi’, deze loopt van Florence via Assissi (de geboorteplaats van Franciscus) naar Rome. Ik ben echter tot inzicht gekomen in Umbrië bij het bezoeken van diverse plaatsen zoals: Cortona, Perugia, Assissi en uiteindelijk Rome. Ik kwam een beetje in weerstand door alle pracht en praal maar na onderzoek bracht de informatie mij toch ook weer verder. De symbolen spraken tot mijn verbeelding.

Via Wikipedia vond ik iets wat mijn nieuwsgierigheid deed prikkelen.

Het was Constatijn de Grote die in 313 na Chr. het Christendom uitriep tot officiële religie, wat een enorme omslag was voor de Christenen. Ze waren immers ruim drie eeuwen vervolgd.

Tussen 1309 en 1377 breekt een tijdperk aan van verval en machtsstrijd. Dit komt mede door de verplaatsing van de pauselijke zetel (curie) naar Avignon. Na deze periode wordt het Vaticaan weer door de paus als zijn residentie ingenomen. In de Renaissance ontwikkelt Rome weer, Michelangelo werkt aan de Sixtijnse kapel en Bramante werkt aan de nieuwbouw van de Sint-Pieterskerk.

Natuurlijk is er veel meer over geschreven maar waar het mij om ging is dat ik mij een bepaald beeld had gevormd van Franciscus, die in de vroege 13e eeuw een hele andere boodschap uitdroeg. Hij liep mee in één van de kruistochten maar ging in tegenovergestelde richting en wilde laten zien dat hij op een andere manier zijn geloof uitdroeg maar wel ging voor vrede.
Een belangrijke regel van Franciscus in de omgang met andersdenkenden en andersgelovigen was onder andere de afwijzing van woordenstrijd. Armoede, dienstbaarheid, geweldloosheid zonder wapenen, zelfs zonder het wapen van het woord, gingen voor hem hand in hand en in dit perspectief ondernam hij in 1219 tijdens de kruistocht zijn persoonlijke vredesmissie naar de sultan van Damiate, waar hij hoffelijk werd ontvangen en spirituele gesprekken voerde.

Wat is dan toch de reden geweest waarom alles zo groots opgezet moest worden en wanneer heeft dit eigenlijk plaatsgevonden? Al die kathedralen, basilieken etc. het moet wat gekost hebben. Ik heb mij laten vertellen dat met de bouw van de basiliek is gestart nadat Franciscus heilig is verklaard en dat door de toestroom van mensen die aan de pelgrimstochten deelnamen een grotere basiliek moest worden gebouwd. Ik ben ook katholiek opgevoed maar ben mij nooit zo bewust geweest van dit uiterlijk vertoon. Nu besef ik dat ik een innerlijke pelgrimstocht heb gemaakt en dat ik ben uitgekomen bij mijn bron waar het vredig, rustig, kalm en ruimtelijk is (zie foto).

De bron
Terug naar de bron

Ook hebben we vier weken in ons eigen (tijdelijke) olijfboomgaard mogen vertoeven, het was er zo groot en stil (106 olijfbomen) dat het voor ons een waar paradijs was. De olijfboom (zie foto) symboliseert het zuiveren van je ziel, dus als dit nog niet het geval was dan is dat zeker in deze vakantie gelukt. Ik wil maar zeggen als je kunt genieten van wat er in het nú op je pad wordt gezet, dat het lijkt als een hemel op aarde. Ik zal proberen mijn nieuwe kennis en inzichten in volgende artikelen met jullie te delen.

olijfboom

De mier

De mier vraagt mijn aandacht. Ik filmde, een paar dagen geleden, een hardwerkende mier en ik dacht wat een doorzetter en een ploeteraar. Ik dacht: ‘Zegt dit iets over mij?’ Hij worstelde om zijn bagage ergens heen te brengen maar hij ging aardig uit de richting, het mierennest lag de andere kant op.

Gisterenavond wilde ik naar bed gaan en het krioelden van de mieren, op de grond, op de kast, tussen mijn kleding op de stoel. Op dat moment dacht ik: ‘Wat een verschrikkelijk, vervelende, smerige mieren. Eerlijk gezegd werd ik er een beetje gek van en ik kon ze echt niet hun gang laten gaan.

Vandaag besloot ik op zoek te gaan naar de betekenis van de mier. Er wordt mij duidelijk gemaakt dat mijn geduld wordt beloond! Het zal mij te reden stemmen dat ‘wat voor mij bestemd is naar me toe zal komen.’ Deze kennis zal helend zijn. Vertrouwen dat het universum voor me zal zorgen, ligt eraan ten grondslag. Het is tijd om in een bepaalde levenssituatie wat geduld te hebben. Ik zal altijd ontvangen wat ik nodig heb, op het tijdstip dat ik het het hardst nodig heb.

De mier werkt aan het welzijn van het geheel. De vraag is of ik dit ook doe? Wanneer ik dit doe mag ik ervan verzekerd zijn dat het geheel hetzelfde welzij. Voor mij wil en dat erin zal worden voorzien.

Tja, dat zegt weer genoeg. Ik zit nu lekker buiten te schrijven en waar ik ook kijk zie ik mieren. Een nest wat net is uitgekomen. Een straat van mieren, lopend in tegengestelde richting. De grotere zwoegers die alles met zich meezeulen het nest in.

Ik mag dus leren geduld te hebben! Helaas lukte het mij niet om de foto en video mee te sturen, deze houden jullie tegoed.