De verschillen en overeenkomsten waar we iets van kunnen leren:

Confucius zei: ‘Op mijn vijftiende besloot ik dat ik wilde leren. Met dertig was ik gevestigd. Met veertig was ik vrij van twijfels. Op mijn vijftigste werd ik me bewust van het mij door de hemel beschoren levenslot. Na mijn zestigste was alles wat ik hoorde in overeenstemming met wat ik al wist. Nu, na mijn zeventigste, volg ik wat mijn hart begeert zonder misstappen te begaan.’

Het is nooit te laat om te leren. Wat je niet weet kan je ook niet uitdragen of veranderen. Een mooie spreuk kan steun bieden:

Schenk mij de kalmte om te accepteren wat ik niet kan veranderen.
De moed om te veranderen wat ik kan veranderen.
De wijsheid om het verschil te weten.

We leven in een hectische maatschappij waar momenteel veel onrust is. Mensen worden geconfronteerd met verlies. Verlies van baan, gezondheid, dierbaren en dit bezorgd stress en leegte. Hierbij worden we ook nog eens geconfronteerd met migranten die ook op zoek zijn naar een veilige plek, werk en inkomen om in hun eerste behoeften te kunnen voorzien. Natuurlijk ontstaat er dan angst onder de mensen, inkomensverlies waarbij je mogelijk de huur of hypotheek niet meer kunt opbrengen. Bang om zelf niet meer aan het werk te komen, structuur te verliezen omdat je geen dagelijkse activiteiten meer hebt. Denk dan aan bovenstaande spreuk of gebed.

Migratie is van alle tijden:

Migratie vond ook na 1870 plaatst, de grote steden in heel Europa begonnen fors te groeien. Mensen trokken van kleine steden naar grotere steden en ook de mensen van het platteland vertrokken naar de steden. In Nederland ging dit om honderdduizenden mensen. Het aantal inwoners in Amsterdam verdubbelde tot iets meer dan een half miljoen in 1900. In Rotterdam verdriedubbelde het tot een inwonerstal van 318.000. Deze bevolkingsexplosie had grote culturele gevolgen. De migranten lieten alles achter wat niet kon worden meegenomen en ze kwamen op een plaats waar ze niet of bijna niets hadden, behalve hun werkkracht en hun dromen. De autochtone stadbewoners zagen hun vertrouwde buurt veranderen door de komst van mensen met andere leefwijzen, die zich niet konden of wilden aanpassen aan de van oudsher in de buurten geldende zeden en gewoonten. (Uit het boek ‘de Nieuwe mens’ van Auke van der Wout)

Hiermee wil ik zeggen dat ook de angst van alle tijden is. Men is vertrouwd met het leven en de gewoontes die bekend zijn. Verandering van denken en doen is lastig en vraagt om geloof, vertrouwen en geduld. Dit is voor beiden groepen het geval. Het heeft te maken met gewenning, inpassing en samenwerking en ook misschien wel gunnen. Kunnen we nog wel delen en inzien dat we het eigenlijk heel goed hebben in Nederland/Europa? Misschien moeten we ons eens afvragen: ‘Wat hebben we nu, op dit moment, werkelijk nodig?’ Neem hier eens een moment stilte voor en kijk eens welk antwoord er als eerste in je gedachte komt en doe hier dan iets mee. Deel het met me als je wilt.

Mijn zoektocht gaat verder ….

De titel van mijn boek is Aisha en deze heeft voor mij een Islamitische achtergrond en daar ben ik dan ook nieuwsgierig naar. Ik ben een ‘vredestichter’, ik snap niet waarom er zoveel ruzie, oorlog en onvrede in de wereld is. Als je dit in het klein bekijkt dan begint het vaak met onbegrip, je strijd om je gelijk. Maar waarom willen we toch altijd gelijk hebben, waar komt deze hunkering vandaan?

Dit komt door de verschillen die er zijn tussen mensen en groepen. We zijn nu eenmaal allemaal unieke wezens en verschillend van aard. We hebben andere normen en waarden en ook andere ervaringen, dit maakt het soms lastig om elkaar te begrijpen. Om begrip voor elkaar te krijgen mogen we aandacht hebben voor elkaar en tijd nemen om naar elkaar te luisteren. Wanneer je je gekwetst voelt door iemand ben je geneigd om te gaan strijden, beter is om te voelen waar deze pijn vandaan komt. Het gaat namelijk om de verbinding deze is van hart tot hart ofwel liefde.

Terugkomend op mijn nieuwsgierigheid naar Aisha. Ik heb deze naam in een droom ontvangen. Ik stond op een berg en met mijn handen aan de mond schreeuwde ik de naam Aisha over de oceaan, ik was haar kwijt. Toen ik mijn Ware Zelf terugvond en ik hier een beeld van had gemaakt in het brons heb ik haar aan het strand bij volle maan gedoopt met de naam Aisha.

Aisha is de moeder van de gelovigen, ik wil wel moeder zijn van mensen die in zichzelf geloven. Mijn zoektocht heeft mij laten weten dat Islam betekent ‘zuiver mens’ en dat eenheid het centrale concept binnen de Islam is. Dat moslim iemand is die zich heeft overgegeven aan God. Als je jezelf moslim noemt, laat je alleen maar weten dat je voldoet aan het ‘basisprofiel van de moslim’ en de ‘zes pijlers van het geloof’ onderschrijft:
• Je gelooft in de Ene God, in engelen, in de heilige boeken, het hiernamaals, de voorzienigheid en je spreekt met eerbied over de profeten (onder wie Jezus).
Dat een seculiere moslim ook wel gezien kan worden als:
• Atheïst of agnost
• Niet – praktiserende moslim
• Moskee-vrije moslim
• Politiek-niet-religieus-geïnspireerde moslim
Secularisme is afgeleid van het Latijnse secularis, dat “wereldlijk/tijdelijk” betekent. Seculier zijn betekent weinig of geen belang aan religie hechten.

Ook kwam ik tot de ontdekking dat er 15 tot 20 miljoen inwoners van Turkije Alevieten zijn. Sommige wetenschappers en geleerden claimen dat de éérste moslims in Turkije ook Alevi waren, zij waren afkomstig van de Turkmenen.

Een belangrijke heilige in het Alevitisme is Haci Bekstas Veli. Hij leefde in de 13e eeuw in Anatolië, was een soefi meester en is de grondlegger van de Bektashi-orde. Hij ontwikkelde het vier deuren en veertig treden principe: een weg om tot God te komen en volmaakt mens te worden. De ontwikkeling van het Alevitisme-Bektasisme heeft grotendeels plaatsgevonden in de school van Horasan. Het culturele erfgoed van de plaatselijke bevolking en een mystieke kijk op de Islam waren richtinggevend. Mannen en vrouwen waren gelijkwaardig en het gebed werd gezamenlijk uitgevoerd.

Tijdens mijn zoektocht naar Aisha bezocht ik ook de soefi gemeenschap en hier heb ik veel inspiratie bij opgedaan. De laatste workshop die ik daar heb bijgewoond was de
‘7 sleutels tot het hart’. Hierna besloot ik dagelijks een stiltemoment in mijn leven in te bouwen voor meditatie. Ik begin altijd trouw mijn gebed met de volgende woorden:
Ik bid tot de Al-ene, de volmaaktheid van liefde harmonie en schoonheid. Het enige wezen dat verenigd is met alle verlichte zielen die de belichaming zijn van de Meester, de Geest van leiding.

Ik heb geleerd dat het een enigszins mystieke benadering is van de Islam. Belangrijke punten waren de eenheid van de Islam, en het welzijn van de mensen, met als inzet dat de mens zich ontwikkelt tot een mens met spirituele wijsheid of een volmaakt mens. Wanneer deze spiritueel ontwikkelde persoonlijkheden hun diensten aan het volk verlenen ontstaat er een volk dat spirituele wijsheid heeft.

De Alevieten hebben een groot respect voor ieders geloof, wat dit ook moge zijn. Ofwel, zoals Haci Bektas veli het zei: ‘De mens is in het Alevitisme verantwoordelijk voor zichzelf. De mens moet zelf tot de erkenning van God en de natuur komen.

In het Alevitisme gaat het om ‘de mens met een schoon hart’. Vooral de tweede generatie Alevieten in Nederland, zien het Alevitisme primair als een cultuurgebonden geheel van normen en waarden, leefstijl en gebruiken.

Mijn nieuwsgierigheid heeft mij toch iets geleerd  hier volgt mijn gedicht:

Aisha

Ik was mijn Ware Zelf kwijt.
Maar ik heb het weer gevonden.
Het was mijn zuivere hart.
Het was met lagen verbonden.
Nu is het bereikbaar en vrij.
Als een bloem is het opengegaan.
Ik mag nu zelf kiezen.
Waar en wanneer ik open wil staan.

(Tekstfragmenten overgenomen uit een artikel van Muharrem Cengiz en Drs. Ester de Wit)